Müzikleri ile Whiplash

21 Mayıs 2016

Ekleyen: Bilal Cangül

2332

Müzikleri ile Whiplash

İyi bir kariyer için çok çalışmak, en iyi olmanın tek değil ama birincil koşulu olsa gerek. Çizginin Dışındakiler (Outliers) kitabını okuyanlar Malcolm Gladwell’in bir alanda gerçek uzmanlık için 10,000 saat gerektiği teorisini hatırlayacaklardır. Whiplash, bu kuralı çok kısa sürede aşmaya çalışan genç bir konservatuvar öğrencisi Andrew Neyman’ın (Miles Teller) çabalarını beyaz perdeye taşıyor.

Whiplash, araba kazasında kafa ve omurganın şiddetle sarsılmasından ileri gelen travma anlamına gelir. Film içerisinde bir esere de ismini veren bu sözcük bir diğer taraftan genç davulcunun dramını sembolize etme görevini başarıyla üstleniyor.

Yönetmen Damien Chazelle’in ikinci filmi olan Whiplash, Amerika’da 2014’ün en çok ses getiren filmlerinden biri oldu. İlginçtir ki bütçesizlikten dolayı kısafilm olarak çekilen ilk versiyondan sonra gelen ödüllerle birlikte uzun metraj versiyonu prodüktör bulmayı başardı.

Filmin orjinal müziklerinin koltuğuna Justin Hurwitz ve Tim Simonec oturmuş. Chazelle ile Hurwitz’in tanışıklığı üniversite yıllarındaki oda arkadaşlığına dayanıyormuş. Günümüzde yönetmen – müzisyen iletişimsizliğini düşününce bu ikilinin aynı dilden konuşabildiğini söylemek zor olmaz. Hurwitz’in içine jazz tohumlarını atan aslında Chazelle’miş. Hurwitz’in, filmin ana karakterine olan benzerliği projeye daha içten bağlanmasını sağlamış. Enstrümanıyla pratik yaparken kafayı kırma noktasına gelen ve diğer insanların dünyaya bakışından çok daha farklı bir bakışa sahip insanlardan bahsediyoruz.

Caz kategorisindeki film müziği çalışmaları, Chazelle’in yönlendirmeleri ile geçici örnek parçalar (bkz. Film Müziği ile ilgili Terimler) üzerinden başlamış. Filmin dramatik bölümlerinde ise daha çok piyano, üflemeli çalgılar ve syntheziser’ın hakim olduğu besteleme tercih edilmiş.

Filmin girişinde giderek artan tempoda vurulan trampet darbeleri filmin uvertürü olmuş diyebiliriz. Davul ve cazla dolu bir filmde uvertürü başka bir enstrümandan beklemek yanlış olurdu sanırım.





Hurwitz’in yaklaşımında, özellikle kaza sahnesinde ön plana çıkan bir sıradışı olma çabasını görmek mümkün. Bunu yaparken özellikle bakır üflemeli enstrümanlar (trompet, korno vb.) uzun süre üflenmiş, ardından miks sürecinde bu seslerin frekansları ve tempoları ile oynanarak ve elektronik altyapılarla birleştirilerek ambiyans bir hava sağlanmış. Bu sayede müziğin izleyiciyi sahneyle daha fazla bütünleştirmesi amaçlanmış.





Filmin ana teması, bazı sahnelerde hırslı öğretmen Terence Fletcher’ın (J.K.Simmons) sert, bazı sahnelerde ise savunmasız tarafını minör, majör ve farklı modlarla karşımıza çıkarıyor. Barda Fletcher’ı piyanonun başında gördüğümüz sahneye gidelim. O ana kadar hep mükemmeliyetçi ve sert tarafını gördüğümüz halde bar sahnesinde savunmasız ve dokunaklı haliyle karşımıza çıkıyor. İşte tam o anda filmin ve Fletcher’ın müzik temasını duyuyoruz.





Film müziklerinin ikinci bestecisi Tim Simonec ise film içerisindeki yarışmalarda çalınan eserleri bestelemiş ve kayıtlarda orkestra şefliğini üstlenmiş.


Kısa Kısa:

Whiplash’ın yönetmeni Damien Chazelle aslında bir davulcuymuş. Filmdeki ana karakterin yaşadıklarına benzer şeyler yaşayan Chazelle ilk aşkı olan sinemaya bu yüzden geri dönmüş.

Filmin son ve en vurucu solo sahnesinde davul kitinde İstanbul Agop zillerini görmek gurur vericiydi.





Yazar : Feridun Emre Dursun



PAYLAŞ



Yorumlar



Geri Dön: Ana Sayfa